అమ్మమ్మ ఊరిలో 90 రోజులు - ఎపిసోడ్ 5: తాతయ్య ఉత్తరం
గత ఎపిసోడ్లో: ముప్పై ఏళ్ల క్రితం గోదావరి వరద వచ్చిన రాత్రి, తాతయ్య వెంకట రామయ్య తెల్లవారే వరకు గుడి గంట మోగించి ఊరందరినీ కాపాడారని అమ్మమ్మ చెప్పింది. ఆ రాత్రి పగిలిన పాత గంట ముక్క చెక్క పెట్టెలో దొరికింది. దాని కింద తాతయ్య చేతిరాతలో ఒక కవరు - "నా మనవడు శ్రీకర్కి - వాడు పన్నెండేళ్లు నిండిన తర్వాత ఇవ్వాలి." ఎపిసోడ్ 4 చదవండి: https://devotionvibes.in/post.php?slug=ammamma-oorilo-90-rojulu-episode-4
పసుపు రంగు కవరు
చింటూ చేతులు కొంచెం వణుకుతున్నాయి. ఆ కవరు చాలా తేలికగా ఉంది, కానీ చింటూకి అది గంట ముక్క కంటే బరువుగా అనిపించింది.
"అమ్మమ్మా... తాతయ్యకి నేను గుర్తున్నానా?"
అమ్మమ్మ నవ్వింది. "నువ్వు పుట్టినప్పుడు నిన్ను మొదట ఎత్తుకున్నది ఆయనే. నీకు రెండేళ్లు ఉన్నప్పుడు ఆయన వెళ్లిపోయారు. వెళ్లే ముందు ఒక రాత్రి, ఈ దీపం దగ్గరే కూర్చుని ఇది రాశారు. 'నా మనవడు పెద్దయ్యాక చదవాలి. అప్పటికి నేను ఉండనేమో' అన్నారు."
చింటూ కవరును మెల్లగా తెరిచాడు. లోపల రెండు కాగితాలు, మడతలు పడి, అంచులు పసుపు రంగుకు మారి ఉన్నాయి. అక్షరాలు మాత్రం ఇంకా స్పష్టంగా, ముత్యాల్లా ఉన్నాయి.
"నువ్వే చదువు అమ్మమ్మా," అన్నాడు. "నాకు తెలుగు అంత బాగా చదవడం రాదు."
"లేదు," అమ్మమ్మ తల అడ్డంగా ఊపింది. "ఇది నీ కోసం రాసింది. నువ్వే చదవాలి. తడబడితే నేను సాయం చేస్తా."
తాతయ్య ఉత్తరం
చింటూ దీపం వెలుగులో, అక్షరం అక్షరం కూడబలుక్కుంటూ చదవడం మొదలుపెట్టాడు:
*"చిరంజీవి శ్రీకర్కి, తాతయ్య ఆశీర్వదించి రాస్తున్న ఉత్తరం.*
*నువ్వు ఇది చదువుతున్నావంటే, నీకు పన్నెండేళ్లు వచ్చాయి. నువ్వు పెద్ద ఊర్లో, పెద్ద బడిలో చదువుతూ ఉంటావు. మీ అమ్మ నిన్ను బాగా పెంచి ఉంటుంది. నాకు ఆ నమ్మకం ఉంది.*
*ఈ పెట్టెలో ఉన్న ఇత్తడి ముక్కను చూశావా? అది మన ఊరి పాత గంటది. ఆ రాత్రి ఏం జరిగిందో మీ అమ్మమ్మ చెప్పే ఉంటుంది. కానీ నేను నీకు చెప్పాలనుకున్నది వేరే విషయం.*
*ఆ రాత్రి నేను హీరోని కాదు, నాన్నా. నేను భయపడ్డాను. నీళ్లలో పరిగెత్తుతున్నప్పుడు నా కాళ్లు వణికాయి. కానీ ఒక్కటే అనుకున్నాను - 'నేను ఇప్పుడు మేల్కొని ఉన్నాను. మేల్కొని ఉన్నవాడే మిగతావారిని లేపాలి.'*
*జీవితంలో కూడా అంతే. నీ చుట్టూ ఎవరికైనా కష్టం వస్తే, అది ముందు నీకే కనిపిస్తే - గంట మోగించేవాడివి నువ్వే అవ్వు. 'ఇంకెవరో చేస్తారులే' అనుకోకు.*
*ఈ ముక్కను చూసినప్పుడల్లా ఒక్కటి గుర్తుంచుకో - పగిలిన గంట కూడా ఒక ఊరిని కాపాడింది. నువ్వు ఎప్పుడైనా ఓడిపోయినా, పడిపోయినా, గాయపడినా - నీలో ఇంకా మంచి చేసే శక్తి ఉంటుంది. పగుళ్లు నిన్ను పనికిరానివాడిని చేయవు.*
*ఇంకో విషయం. నువ్వు మన ఊరికి వచ్చినప్పుడు, ఈ మూడు పనులు చేయి. ఇవి నా కోరికలు:*
*ఒకటి - గుడి వెనక నేను నాటిన రావి చెట్టు కింద కూర్చుని, ఒక్క సాయంత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా గోదావరిని చూడు.*
*రెండు - మన పొలంలో ఒక్క మొక్క నీ చేతులతో నాటు. దానికి నువ్వే నీళ్లు పోయాలి.*
*మూడు - ఊర్లో ఎవరికీ తెలియకుండా, ఎవరికైనా ఒక్క సాయం చెయ్యి. ఎవరికీ చెప్పకు. అది నీకూ, దేవుడికీ మాత్రమే తెలియాలి.*
*ఈ మూడూ చేశాక, నీకే అర్థమవుతుంది - నేను ఈ ఉత్తరం ఎందుకు రాశానో.*
*ఎల్లప్పుడూ నీ వెంటే ఉండే,*
*నీ తాతయ్య,*
*వెంకట రామయ్య."*
మౌనం
చదవడం పూర్తయ్యేసరికి చింటూ గొంతు బొంగురుపోయింది. ఆ అక్షరాల మీద ఒక కన్నీటి చుక్క పడింది. చింటూ దాన్ని గబగబా తుడిచేశాడు, అక్షరాలు చెరిగిపోతాయేమో అని భయపడి.
అమ్మమ్మ ఏమీ మాట్లాడలేదు. చింటూని దగ్గరికి తీసుకుని గుండెకు హత్తుకుంది. తులసి కోట దగ్గర దీపం నిశ్శబ్దంగా వెలుగుతోంది. దూరంగా గోదావరి గలగల వినిపిస్తోంది.
చాలాసేపటి తర్వాత చింటూ అడిగాడు, "అమ్మమ్మా, రావి చెట్టు... ఇంకా ఉందా?"
"ఉంది. ఇప్పుడు చాలా పెద్దదైంది. గుడి కంటే ఎత్తుగా ఎదిగింది."
చింటూ ఉత్తరాన్ని జాగ్రత్తగా మడిచి, గంట ముక్కతో పాటు ఎర్ర పట్టు గుడ్డలో చుట్టాడు. "అమ్మమ్మా, ఈ మూడు పనులూ నేను చేస్తాను. ఈ తొంభై రోజుల్లోనే."
"తప్పకుండా చేస్తావు," అంది అమ్మమ్మ. "నీ తాతయ్య మనవడివి కదా."
ఆ రాత్రి చింటూ పడుకున్నప్పుడు, ఫోన్ వైపు ఒక్కసారి కూడా చూడలేదు. తలగడ పక్కనే ఆ ఎర్ర పట్టు గుడ్డ మూట ఉంది. కళ్లు మూసుకునే ముందు, మనసులో ఒక్క మాట అనుకున్నాడు:
"మేల్కొని ఉన్నవాడే మిగతావారిని లేపాలి."
ఈ ఎపిసోడ్లో మన సంప్రదాయం: పెద్దల ఆశీర్వాదం, ఉత్తరాలు
ఒకప్పుడు తెలుగు ఇళ్లలో ఉత్తరం అంటే ఒక పండుగ. పెద్దలు రాసే ఉత్తరాలు "చిరంజీవి", "శ్రీరస్తు", "ఆశీర్వదించి రాస్తున్నది" వంటి మాటలతో మొదలయ్యేవి. ఆ ఉత్తరాలను పెట్టెల్లో దాచుకుని, ఏళ్ల తర్వాత మళ్లీ చదువుకునేవారు. పెద్దల ఆశీర్వాదం మాటల్లోనే కాదు, వారి చేతిరాతలో కూడా ఉంటుందని నమ్మకం. ఈ రోజు మనం వాట్సాప్ మెసేజ్లు పంపుకుంటాం, కానీ ఒక్కసారి మీ ఇంట్లోని పిల్లల కోసం, లేదా మీ అమ్మానాన్నల కోసం చేతితో ఒక ఉత్తరం రాసి చూడండి. అది వారికి జీవితాంతం గుర్తుండిపోయే కానుక అవుతుంది. కష్ట సమయంలో ధైర్యం గురించి మా నిత్య వచనం కూడా చదవండి: https://devotionvibes.in/post.php?slug=nitya-vachanam-sahanam-gita
తదుపరి ఎపిసోడ్ (ఎపిసోడ్ 6): "రావి చెట్టు కింద" - తాతయ్య నాటిన చెట్టు కింద చింటూకి ఎవరు ఎదురయ్యారు? త్వరలో చదవండి.
ఇది కల్పిత కథ. ఇందులోని పాత్రలు, ఊరు కల్పితం. కథలో వివరించిన సంప్రదాయాలు తెలుగు కుటుంబాల ఆచారాలు, నమ్మకాల ఆధారంగా రాసినవి.