అమ్మమ్మ ఊరిలో 90 రోజులు - ఎపిసోడ్ 1: చింటూ పల్లెకు వచ్చాడు | Ammamma Oorilo 90 Rojulu Episode 1 - Telugu Family Story

"అమ్మమ్మ ఊరిలో 90 రోజులు" - హైదరాబాద్ నుంచి గోదావరి ఒడ్డున ఉన్న ఒక చిన్న పల్లెకు వచ్చిన పన్నెండేళ్ల చింటూ, అతని అమ్మమ్మ కలిసి గడిపే మూడు నెలల కథ. ప్రతి రోజు విడిచి రోజు ఒక కొత్త ఎపిసోడ్.

"ఇక్కడ సిగ్నల్ లేదా?!"

బస్సు దిగగానే చింటూ చేసిన మొదటి పని ఫోన్ పైకి ఎత్తి పట్టుకోవడం. స్క్రీన్ మూలలో ఒకే ఒక్క గీత. అదీ మిణుకుమిణుకుమంటోంది.

"అమ్మా... ఇక్కడ సిగ్నల్ లేదా?!" అని అరిచాడు.

కానీ అమ్మ అక్కడ లేదు. అమ్మా నాన్నా ఉద్యోగం పని మీద మూడు నెలలు దుబాయ్ వెళ్లారు. ఆ మూడు నెలలు చింటూ ఉండాల్సింది ఇక్కడే - గోదావరి గట్టున ఉన్న సీతారాంపురంలో, అమ్మమ్మ దగ్గర.

బస్ స్టాప్ దగ్గర వేప చెట్టు నీడలో ఒక పెద్దావిడ నిలబడి ఉంది. వెండి రంగు జుట్టుకు ముడి, గుండ్రటి కళ్లజోడు, మెరూన్ రంగు నేత చీర, నుదుటన ఎర్రటి బొట్టు. చింటూని చూడగానే ఆవిడ ముఖం దీపంలా వెలిగిపోయింది.

"వచ్చావా నాన్నా శ్రీకర్!" అంటూ దగ్గరికి వచ్చి తల నిమిరింది.

"అమ్మమ్మా, నన్ను చింటూ అనే పిలవండి. శ్రీకర్ అంటే స్కూల్లో టీచర్ పిలిచినట్టు ఉంటుంది," అన్నాడు చింటూ ముఖం చిట్లిస్తూ.

అమ్మమ్మ నవ్వింది. "సరే చింటూ గారూ. మీ సామాన్లు ఇటివ్వండి."

పాత ఇల్లు, కొత్త ప్రపంచం

అమ్మమ్మ ఇల్లు ఊరి చివర, గుడికి దగ్గరగా ఉంది. ఎర్రటి పెంకుల పైకప్పు, ముందు పెద్ద అరుగు, అరుగు మీద ఒక తులసి కోట. గుమ్మానికి ఎండిపోయిన మామిడి ఆకుల తోరణం వేలాడుతోంది.

ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే చింటూకి ఏదో వింత వాసన తగిలింది. అగరబత్తి, నెయ్యి, ఇంకా ఏదో పాత చెక్క వాసన. గోడ మీద ఒక నల్లటి ఫ్రేములో తాతయ్య ఫోటో. ఆ పక్కనే ఒక పాత రేడియో.

"ఇక్కడ వైఫై ఉందా అమ్మమ్మా?"

"వైఫై అంటే?"

చింటూ నిట్టూర్చాడు. "ఇంటర్నెట్ అమ్మమ్మా. యూట్యూబ్, గేమ్స్..."

అమ్మమ్మ ఆలోచించినట్టు నటించి, "ఓహ్, అదా! మా ఇంట్లో దానికంటే పెద్ద ఇంటర్నెట్ ఉంది," అంది.

"నిజంగానా? ఎక్కడ?" చింటూ కళ్లు మెరిశాయి.

అమ్మమ్మ కిటికీ తెరిచింది. బయట గోదావరి మెల్లగా ప్రవహిస్తోంది. ఆవల గట్టున కొబ్బరి చెట్లు, నీళ్లలో పడవలు, ఆకాశంలో గుంపులుగా ఎగురుతున్న పక్షులు.

"అదిగో. దాని పేరు ప్రకృతి. దీనికి పాస్‌వర్డ్ అక్కర్లేదు, రీఛార్జ్ అక్కర్లేదు. కళ్లు తెరిస్తే చాలు."

చింటూ ముఖం మాడిపోయింది. "అమ్మమ్మా... ఇది జోక్ కాదు."

సాయంత్రం దీపం

సాయంత్రం ఆరు గంటలయ్యేసరికి గుడి గంటలు మోగాయి. అమ్మమ్మ చేతులు కడుక్కుని, తులసి కోట దగ్గర ఒక మట్టి ప్రమిదలో నువ్వుల నూనె పోసి, ఒత్తి వేసి దీపం వెలిగించింది. ఆ తర్వాత గుమ్మం దగ్గర ఇంకో దీపం.

చింటూ అరుగు మీద కూర్చుని ఫోన్‌లో సిగ్నల్ కోసం వెతుకుతూనే ఉన్నాడు. కానీ ఆ చిన్న దీపపు వెలుగు అతని దృష్టిని లాక్కుంది.

"అమ్మమ్మా, లైట్ ఉంది కదా. మళ్లీ దీపం ఎందుకు?"

అమ్మమ్మ అతని పక్కన కూర్చుంది. "లైట్ ఇంటిని వెలిగిస్తుంది చింటూ. దీపం మనసును వెలిగిస్తుంది."

"అంటే?"

"సాయంత్రం అయ్యేసరికి రోజంతా పని, అలసట, చిరాకు అన్నీ మనసులో పోగవుతాయి. ఆ సంధ్య వేళ ఒక్క నిమిషం ఆగి, దీపం వెలిగించి, ఆ వెలుగును చూస్తూ కూర్చుంటే మనసు శాంతిస్తుంది. చీకటి వచ్చినా భయపడకు, ఒక్క చిన్న వెలుగు చాలు - అని దీపం మనకు రోజూ గుర్తు చేస్తుంది. అందుకే మన పెద్దలు సంధ్యా దీపం పెట్టమన్నారు."

చింటూ దీపం వైపు చూశాడు. గాలికి ఆ చిన్న జ్వాల అటూ ఇటూ ఊగుతోంది కానీ ఆరిపోవడం లేదు.

"నా ఫోన్ బ్యాటరీ కూడా ఇలా ఆరిపోకుండా ఉంటే బాగుండు," అన్నాడు గొణుగుతూ.

అమ్మమ్మ పకపకా నవ్వింది. ఆ నవ్వు విని చింటూ కూడా తెలియకుండానే చిన్నగా నవ్వాడు. బస్సు దిగిన తర్వాత అది అతని మొదటి నవ్వు.

చెక్క పెట్టె

రాత్రి భోజనం అయ్యాక, అమ్మమ్మ చింటూకి పడక సిద్ధం చేసింది. గది మూలలో ఒక పాత చెక్క పెట్టె ఉంది. దాని మీద చిన్న ఇత్తడి తాళం. పెట్టె మీద అందమైన పూల నగిషీలు.

"అమ్మమ్మా, ఈ పెట్టెలో ఏముంది?"

అమ్మమ్మ ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆవిడ కళ్లలో ఏదో జ్ఞాపకం మెరిసింది.

"సమయం వచ్చినప్పుడు నీకే తెలుస్తుంది," అని చెప్పి, దీపం కాస్త తగ్గించి వెళ్లిపోయింది.

చింటూ ఆ పెట్టె వైపే చూస్తూ పడుకున్నాడు. బయట గోదావరి గలగలలు, దూరంగా కీచురాళ్ల శబ్దం. ఫోన్ సిగ్నల్ గురించి అతను ఆ రాత్రి మర్చిపోయాడు.

ఆ పెట్టెలో ఏముంది?

ఈ ఎపిసోడ్‌లో మన సంప్రదాయం: సంధ్యా దీపం

సూర్యాస్తమయ సమయాన్ని సంధ్యా సమయం అంటారు. ఆ వేళ ఇంటి గుమ్మం దగ్గర, తులసి కోట దగ్గర దీపం పెట్టడం తెలుగు ఇళ్లలో తరతరాలుగా వస్తున్న ఆచారం. ఇది ఇంటికి శుభాన్ని, మనసుకు ప్రశాంతతను ఇస్తుందని పెద్దల నమ్మకం. నువ్వుల నూనె లేదా నెయ్యితో మట్టి ప్రమిదలో దీపం పెట్టడం సంప్రదాయం. దీపారాధన గురించి మరిన్ని విషయాలు మా కార్తీక మాసం పేజీలో చదవండి: https://devotionvibes.in/page.php?slug=karthika-masam

తదుపరి ఎపిసోడ్ (ఎపిసోడ్ 2): "తెల్లవారుజాము ముగ్గు" - ఉదయం ఐదు గంటలకే అమ్మమ్మ చింటూని ఎందుకు లేపింది? ఎల్లుండి చదవండి.

ఇది కల్పిత కథ. ఇందులోని పాత్రలు, ఊరు కల్పితం. కథలో వివరించిన సంప్రదాయాలు తెలుగు కుటుంబాల ఆచారాలు, నమ్మకాల ఆధారంగా రాసినవి.